شمارهٔ ۱۲۱ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای زاقران چنانکه از قرآن
قل هو الله و آیت الکرسی
من زاقبال تو همی پرسم
تو ز ادبار من نمی پرسی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زاقران (مؤذنان) می‌خواهد که به قرآن و آیات آن توجه کنند و به یاد آیت‌الکرسی بیفتند. او از زاقبال (خوش‌اقبالی) خود سوال می‌کند، اما از ز ادبار (بداقبالی) او هیچ اشاره‌ای نمی‌کند. شاعر در اینجا به تنهایی و نادیده گرفتن مشکلاتش اشاره دارد.