شمارهٔ ۲ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساس عمیق عشق و وابستگی به معشوق می‌پردازد. شاعر از این می‌گوید که خیال معشوق حتی برای یک ساعت هم از ذهن او دور نمی‌شود و این وابستگی باعث شده که دل او از محبت او پر باشد. شاعر به وفاداری و تمامیت عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر معشوق نیز مانند خیال او وفادار بود، وضعیت عشق بهتر می‌بود.