شمارهٔ ۲۸ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
تو را که فضل و هنر هست و بخت و دولت نیست
درست شد که گنه مر زمانه را، نه تو راست
اگر چه حسن ادب داری و جمال هنر
چه فایده که دو چشم زمانه نابیناست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت اشاره به این دارد که اگر فردی دارای فضایل و هنر است، اما بخت و فرصت مناسبی ندارد، ممکن است به راحتی از سوی زمانه و جامعه نادیده گرفته شود. حتی اگر آن شخص ادب و زیبایی هنری داشته باشد، در دنیایی که کور است و نتواند این خوبی‌ها را ببیند، این ویژگی‌ها به کار نمی‌آید. در واقع، او اشاره می‌کند که نه تنها فرد، بلکه شرایط و زمانه نیز بر میزان دیده شدن و ارزیابی توانایی‌ها تأثیر دارد.