شمارهٔ ۲۲ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خداوندا زدوران زمانه
دلم از غصه چون دیگ است در جوش
همی سوزد جهان هر ساعتم دل
همی مالد فلک هر لحظه ام گوش
دراین فکرت چگونه خوش بود دل
براین حیرت چگونه می شود نوش
به نکبت طبع من چون غم تبه کار
ز محنت روز من چون شب سیه پوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به درد و غم‌های زندگی اشاره می‌کند و احساس ناراحتی و نگرانی خود را از مشکلات زمانه بیان می‌کند. او دلش آکنده از غم است و دنیا را همچون دیگی در حال جوش می‌بیند. هر لحظه‌ای که می‌گذرد، او بیشتر دچار سوزش و رنج می‌شود و به ناامیدی فکر می‌کند. حس می‌کند که غم و محنت بر او چیره شده و روزهایش تاریک و بی‌نور است.