قطعات — ملحقات ادیب صابر
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — همه شراب به یاد بنفشه خواهم خورد
- شمارهٔ ۳ — نظم راوان چو آب روان سینه را به است
- شمارهٔ ۱ — فلک بدعهد و بس نااستوار است
- شمارهٔ ۴ — او شد جوان و آه جوانی من برفت
- شمارهٔ ۱۲ — شعر است و بس که خواندن او نام مرد را
- شمارهٔ ۱۱ — گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب
- شمارهٔ ۱۰ — ز روزگار حذر کن ز کردگار بترس
- شمارهٔ ۷ — روز می خوردن به دوزخ رفتی ای اخطی ز بزم
- شمارهٔ ۶ — زهی یافته دین و دولت زتو
- شمارهٔ ۹ — نیست ممکن که به وصل تو رسد کس به شتاب
- شمارهٔ ۸ — به معالجت تن من زتو جز الم ندارد
- شمارهٔ ۵ — بگردان روی دل از فکرت بد
- شمارهٔ ۱۳ — کهتر و مهتر از وضیع و شریف
- شمارهٔ ۱۹ — زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
- شمارهٔ ۲۰ — به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
- شمارهٔ ۱۴ — سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند
- شمارهٔ ۱۶ — ز صد هزار محمد که در جهان آید
- شمارهٔ ۱۷ — به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری
- شمارهٔ ۱۸ — فلک همی نکند در جفای من تقصیر
- شمارهٔ ۱۵ — گر مرا سودای عشق آن دهن کمتر شود
- شمارهٔ ۲۶ — چو تو هرگز نبوده ست و نباشد
- شمارهٔ ۲۸ — اگر به شعر روا باشدی نبوت شعر
- شمارهٔ ۲۷ — تیرت به گاه زخم چوپوید به سوی خصم
- شمارهٔ ۲۱ — شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید
- شمارهٔ ۲۳ — ثنا به نام تو رغبت همی کند همه وقت
- شمارهٔ ۲۲ — خداوندا زدوران زمانه
- شمارهٔ ۲۵ — حسامش را لقب داده ست نصرت
- شمارهٔ ۲۴ — نه وعده و نه پیام و نه نامه و نه رسول
- شمارهٔ ۳۳ — چهره کآن ماه جبین می سازد
- شمارهٔ ۲۹ — باد سحر که سوی من آرد پیام او
- شمارهٔ ۳۰ — تا بشنیدم که ناتوانی
- شمارهٔ ۳۱ — پیری ز وجود من برون برد
- شمارهٔ ۳۴ — بی دوست مانده ام چو تو را دوست خوانده ام
- شمارهٔ ۳۲ — مرا هوای سحرگه پیام آورد
- شمارهٔ ۳۵ — ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیل
- شمارهٔ ۳۶ — ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی
- شمارهٔ ۳۷ — ای طره های خوبان از نافه تو بویی