نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ ادیب صابر

ادیب صابر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گشته است زبی خوابی و رنج و تب من

بالای شبم دراز چون یارب من

گویی که گره زده ست نوشین لب من

زلف شبه رنگ خویش را بر شب من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از بی‌خوابی و رنج خود صحبت می‌کند و شب را به درازی توصیف می‌کند. او احساس می‌کند که لبخند شیرینش در شب محبوس شده و رنگ زلفی که شبیه شب است، بر او سایه افکنده است. به طور کلی، شاعر حالتی از غم و تنهایی را در شب بیان می‌کند.