نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۸۶۳ صائب

صائب / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماست

چون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست

آشوب عالمیم ز هر مصرعی چو زلف

سر رشته تپیدن دلها به دست ماست

باطل حجاب دیده حق بین نمی شود

دنیا بهشت در نظر حق پرست ماست

خمخانه شد تهی و ندادیم نم برون

منصور، داغ حوصله دیرمست ماست

گنجینه دار گوهر دریای رحمتیم

چون ابر، چشم پاک صدفها به دست ماست

چون توبه بهار، درین سبز انجمن

صائب به هر که می نگری در شکست ماست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی قدرت و اثرگذاری عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که پیروزی و فتح به خاطر خودشناسی و عمق احساسات ماست. زیبایی و جذابیت در هر چیز، حتی در شکست‌ها، نهفته است و دل‌ها به عشق و محبت ما می‌تپند. همچنین، اشاره به این دارد که بینش واقعی به حقایق زندگی تنها با چشم دل ممکن است و دنیای ما برای حق‌پرستان بهشتی است. شاعر خود را به عنوان منبعی از رحمت و زیبایی معرفی می‌کند و می‌گوید که هر عکس‌العملی نسبت به او، نشان از تأثیر عمیق این احساسات در زندگی دیگران دارد.