غزل شمارهٔ ۲۳۳۸ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد
از بساط خار با دامان پر گل بگذرد
جنگ دارد با توکل، بر توکل اعتماد
آن توکل دارد اینجا کز توکل بگذرد
رنگ و بو روشن ضمیران را نگردد سنگ راه
چون شود خورشید طالع شبنم از گل بگذرد
می شود باد خزان شیرازه جمعیتش
عمر هر کس در پریشانی چون سنبل بگذرد
نکته ها درج است در هر صفحه رخسار گل
چون بر این مجموعه در یک هفته بلبل بگذرد؟
در بهار از باده گلگون گذشتن مشکل است
واعظ از ما بگذران تا موسم گل بگذرد
از تواضع می توان مغلوب کردن خصم را
می شود باریک چون سیلاب از پل بگذرد
نغمه سنجانی که صائب از مقامات آگهند
گوش می گیرند هر جا حرف بلبل بگذرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی تأمل در زندگی و گذر زمان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که انسان‌ها با چالش‌های زیادی روبرو هستند، اما با توکل به خدا و اعتماد می‌توانند بر مشکلات فائق آیند. او به زیبایی طبیعت و شکوفایی گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در بهار، گذر از لحظات زیبا دشوار است. همچنین بر قدرت تواضع و تاثیر آن در روابط انسان‌ها تأکید می‌کند. در نهایت، شعر نشان‌دهنده‌ی اینکه زندگی پر از نکات آموزنده است و باید از آن‌ها بهره برد، می‌باشد.