غزل شمارهٔ ۲۷۸۳ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟
حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
سهل باشد، نوشخند گل تلافی می کند
صد جواب تلخ اگر از باغبان باید شنید
گوش ظاهر کی به داد بی زبانان می رسد؟
ناله ما ناتوانان را بجان باید شنید
دوستان را دیده های عیب بین پوشیده است
عیب خود را از زبان دشمنان باید شنید
ای که می نازی به تیر بی خطای خویشتن
ناله از پشت کمان پیش از نشان باید شنید
در غریبی می نماید خویش را فکر غریب
بوی گل را در برون گلستان باید شنید
ای که خون در پیکرت از بیغمی افسرده است
ناله ای از صائب آتش زبان باید شنید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به اهمیت شنیدن حرف‌های تلخ و نقد از دیگران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی در میان زیبایی‌ها و خوشی‌ها، تلخی‌ها و مشکلات نیز وجود دارند که باید به آن‌ها توجه کرد. او به این نکته اشاره می‌کند که عیب‌های خود را باید از زبان دیگران بشنویم تا بتوانیم به اصلاح آن‌ها بپردازیم. همچنین به اهمیت همدردی و توجه به ناله‌های ناتوانان می‌پردازد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که برای درک بهتر زندگی و وجود خود، باید به نصایح و شنیده‌ها توجه کنیم.