غزل شمارهٔ ۳۰۱۵ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد
کدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازد
غباری از لباس فقر بر دل نیست صوفی را
به روی تازه به با خرقه پشمینه می سازد
رخش از حلقه خط می کند پیدا نظربازان
چه طوطیها زموم سبز این آیینه می سازد
ندارد نشأه سرجوش درد عالم امکان
مرا جان تازه یاد مردم پیشینه می سازد
صدف را دل دو نیم از گوهر دریا شکوهم شد
مرا از دیده ها مستور کی گنجینه می سازد؟
به نسبت آشنایی کن که با ناجنس پیوستن
ترا با خوش قماشی در نظرها پینه می سازد
به آسانی قدم بر اوج عزت می نهد صائب
گرانقدری که از حفظ مراتب زینه می سازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان اثرات عواطف و روابط انسانی می‌پردازد. شاعر نشان می‌دهد که عشق و دوستی می‌تواند کینه و کدورت ایجاد کند، و برعکس، فقر و نداشتن می‌تواند به روح انسان آسیب بزند. او به زیبایی‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که آشنایی و دوستی با افراد مناسب می‌تواند به رفع مشکلات کمک کند. همچنین، به اهمیت حفظ مراتب و ارزش‌های انسانی در رسیدن به موفقیت و عزت اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر با استفاده از تصویرسازی‌های زیبا، رابطه میان احساسات، وضعیت اجتماعی و شخصیت‌های انسانی را بررسی می‌کند.