غزل شمارهٔ ۳۳۴۷ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرد
از گزند می بی جوش حذر باید کرد
بیشتر کار کند تیغ چو لنگر دارست
از دعای لب خاموش حذر باید کرد
بر جگرداری دزدست شب ماه گواه
از خط و خال بناگوش حذر باید کرد
تیر از بحر کمان می کند انشای سفر
چون رسد کار به آغوش حذر باید کرد
فقر پوشیده و شمشیر برهنه است یکی
از فقیران قباپوش حذر باید کرد
صائب از جوش سخن داد به طوفان عالم
از محیطی که زند جوش حذر باید کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شنونده‌ی خود هشدار می‌دهد که باید از خطرات و دشمنان خاموش بپرهیزد. او اشاره می‌کند که گاهی تهدیدات آشکار نیستند و ممکن است از جاهای غیرمنتظره و در قالب‌هایی مثل فقر یا خاموشی ظاهر شوند. در واقع، شاعر تأکید می‌کند که باید از ظواهر فریبنده و ساکت‌ها دوری کرد، زیرا آن‌ها می‌توانند خطرناک باشند. همچنین، او به تأثیر دعای خاموش و ظرافت‌های بیرونی اشاره کرده و هشدار می‌دهد که باید همواره هوشیار و محتاط بود.