غزل شمارهٔ ۳۶۰۹ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشود
حرف کج راست به زور رگ گردن نشود
می توان دید ز صد پرده دل روشن را
این چراغی است که پوشیده به دامن نشود
نشود رهزن روشن گهران نقش و نگار
آب را سیر چمن مانع رفتن نشود
خصمیی نیست ضعیفان جهان را باهم
آتش سنگ خموش از نم آهن نشود
از تن زارم اگر رشته سرانجام دهند
مانع روشنی دیده سوزان نشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به نادرست بودن ادعاهای بی‌اساس اشاره می‌کند و می‌گوید که با زور نمی‌توان حقیقت را تغییر داد. او همچنین تاکید دارد که حقیقت و روشنایی در دل‌ها همواره قابل دیدن است، حتی اگر در پرده‌ها پنهان باشد. شاعر به این نکته می‌پردازد که مشکلات نمی‌توانند مانع از پیشرفت و تمامیت انسان‌ها شوند و اشاره دارد که تعارضات بین افراد ضعیف وجود ندارد. در پایان، او بیان می‌کند که اگرچه ممکن است دچار ضعف و مشکل شود، اما این مسائل نمی‌توانند بر روشنی و بصیرت او تاثیر بگذارند.