غزل شمارهٔ ۳۷۵۷ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس درد و جدایی است. شاعر به هجران و دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که چگونه این جدایی طاقت‌فرساست. او از کاتب اعمال می‌خواهد که به نوشته‌هایش توجه کند و نگذارد خیال و خواب او را غافل کند. همچنین شاعر به تغییرات زمان و بی‌ثباتی زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که جدایی از درگاه معشوقش برایش غیرقابل تحمل است. او همچنین از آه و اندوهی که بر دل دارد سخن می‌گوید و در نهایت به جستجوی قاصدی می‌پردازد که خبرهایی از محبوبش بیاورد.