غزل شمارهٔ ۴۳۸۰ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نظاره خط توام از خال برآورد
تفصیل مرا از غم اجمال برآورد
شوری که کند زیر و زبر هر دو جهان را
مژگان تو بازیچه اطفال برآورد
از جوش زبان غنچه من تنگ نفس داشت
حیرانی روی تو مرا لال برآورد
با سختی ایام بسازید که جوهر
در بیضه فولاد پر و بال برآورد
از درد و غم رفته و آینده چه گویم
اندیشه مستقبلم از حال برآورد
ساقی به میان آر زبان بند خرد را
کاین هرزه درا صحبت ما قال برآورد
چون ناقه صالح که برآمد ز دل سنگ
تقدیر ز ادبار من اقبال برآورد
صائب اثر از حسن گلوسوز نمانده است
امروز که پروانه ما بال برآورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر با تم غم و زیبایی، به بررسی احساسات شاعر نسبت به معشوق و دنیای اطرافش می‌پردازد. شاعر از تأثیر چشمان معشوق بر روحش می‌گوید و اینکه این زیبایی باعث حیرت و سکوت او شده است. همچنین به سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و از درد و غم‌های گذشته و آینده‌اش سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که بتواند در جمع دوستان و در کنار معشوق خود، از غم‌ها فاصله بگیرد و به خوشی‌ها بپردازد. همچنین، به تغییرات و تحولات زندگی و سرنوشتی که در انتظار اوست، اشاره می‌کند.