غزل شمارهٔ ۴۷۸۹ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
نخست دفتر هوش و خرد درآب انداز
دگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز
چراغ رنگ به یک جلوه می شود خاموش
محبت گل این باغ بر گلاب انداز
مرید شبنم تردست شو درین گلزار
سربریده به دامان آفتاب انداز
نقاب دولت بیدار، خواب سنگین است
به زور گریه به یک جانب این نقاب انداز
حذر کن از مژه تیر چنگ او صائب
نهفته چشم برآن چشم نیمخواب انداز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید از زیبایی‌ها و ظرائف عالم هستی پرداخته و اهمیت نگاه خردمندانه و هوشیارانه به آن‌ها را بیان می‌کند. در آن به تضاد بین خواب و بیداری اشاره شده و تأکید بر عشق و محبت به عنوان گل زندگی دارد. شاعر از دل‌مشغولی‌های دنیا و زیبایی‌های آن می‌گوید و به لزوم هوشیاری در مقابل خطرات و آسیب‌ها اشاره می‌کند. در نهایت، هشداری به مخاطب می‌دهد تا از مکر و چنگال عشق‌های فریبنده دوری کند.