نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۵۹۹۳ صائب

صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختن

ز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

اختراع تیزدستی های سودای من است

سینه را در عاشقی پیش از گریبان باختن

می کند زنجیریان حلقه زلف ترا

شانه با چندین زبان تلقین ایمان باختن

گوی خورشید از گریبان فلک بیرون کند

زلف او گر سر فرو آرد به چوگان باختن

ننگ خواهش لذت عمر ابد را می برد

آبرو نتوان برای آب حیوان باختن

صائب از من یاد دارد شبنم این بوستان

چشم در نظاره خورشیدرویان باختن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر به بیان درد و رنج ناشی از عشق پنهان می‌پردازد و از باختن جان و دل خود در این عشق می‌گوید. او به تیزدستی و زیرکی عشق اشاره می‌کند که باعث می‌شود از دست دادن شوق و هیجان را تجربه کند. همچنین، اشاره‌هایی به زنجیرهای عشق و زیبایی‌های معشوق دارد که می‌تواند زندگی را تحت‌تاثیر قرار دهد. در نهایت، شاعر به یادآوری زیبایی و نور خورشید شوق‌انگیز مربوط به معشوق پرداخته و به فراق و دلتنگی خود اشاره می‌کند.