غزل شمارهٔ ۶۰۳۱ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
لشکر خط ملک حسنت را به هم خواهد زدن
صفحه رخساره ات را خط قلم خواهد زدن
می شود همچشم ابرو عاقبت پشت لبت
سبزه خط خیمه بیرون از عدم خواهد زدن
سنبل کاکل ز گلزارت هوا خواهد گرفت
پس خم از روی تو زلف خم بخم خواهد زدن
خال دزدت در ترازو می گذارد سنگ کم
رونق دکان حسنت را به هم خواهد زدن
سبزه خط گلستانت را فرو خواهد گرفت
زلف گلبانگ بلندی بر قدم خواهد زدن
کلک تقدیر از دوات نافه آهوی چین
خط بیزاری به رخسارت رقم خواهد زدن
می نشیند قهرمان خط به تخت انتقام
بر سر زلف کجت تیغ دو دم خواهد زدن
سنبل زلفت ترا خواهد شدن دل شاخ شاخ
خار بر رخسار گل نیش ستم خواهد زدن
از دل آینه آه سرد سر خواهد کشید
شام از صبح بناگوش تو دم خواهد زدن
لشکر کاکل ترا از سر پریشان می شود
خط مشکین شانه بر زلف ستم خواهد زدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر زیبایی و جذابیت محبوبیتی است که در آن به ویژگی‌های ظاهری و تاثیرات آن بر دل و جان انسان اشاره می‌شود. شاعر از زخم‌ها و خط‌هایی که بر چهره محبوب می‌افتد، می‌گوید و به زیبایی زلف و چشمان او اشاره می‌کند. همچنین، از دلتنگی و حسرتی که در دل نسبت به محبوب وجود دارد، صحبت می‌کند. به طور کلی، شعر حال و هوای عاشقانه و زیبایی‌شناسانه‌ای دارد که نشان‌دهنده‌ي جذابیت و تاثیر عمیق عشق و زیبایی بر روح و روان انسان است.