غزل شمارهٔ ۶۲۰۴ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن
می بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن
به حرف تلخ ازان لبهای میگون برنمی‌گردم
که می هر چند باشد تلخ بهتر می‌توان خوردن
به غیر از بوسه کز تکرار رغبت را کند افزون
کدامین قند را دیگر مکرر می‌توان خوردن؟
اگر روی عرقناک تو در مد نظر باشد
چو آب زندگی گرمای محشر می‌توان خوردن
اگر چه تلخ گفتارست آن شیرین دهن صائب
فریب وعده او را چو شکر می‌توان خوردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع لذت و شیرینی عشق و بوسه‌ها اشاره دارد. شاعر از شراب به عنوان نمادی از عشق و خوشی صحبت می‌کند و می‌گوید که با دلبر می‌توان هر غم و تلخی را تحمل کرد. او به تلخی‌هایی که در زندگی وجود دارند اشاره می‌کند، اما به این نکته نیز تاکید دارد که عشق و بوسه می‌توانند لذت و شیرینی را به ارمغان بیاورند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حتی تلخی‌های شیرین‌زبانی نیز ارزش تجربه کردن را دارند.