غزل شمارهٔ ۶۲۵۳ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن
تن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن
ترحم می کند بر دیده نظارگی، ورنه
گرانی می کشد آن سرو سیمین تن ز پیراهن
قیامت می کند در بی قراری جذبه عاشق
وگرنه چون جدا شد بوی پیراهن ز پیراهن؟
به استعداد، نور از عالم بالا شود نازل
نیابد روشنایی دیده سوزن ز پیراهن
ز نومیدی گشایش جو، که چشم پیر کنعانی
ز پیراهن غبار آورد و شد روشن ز پیراهن
نبرد از دل می گلرنگ زنگ لاله را صائب
که نتوان داغ مادرزاد را شستن ز پیراهن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار دربارهٔ تأثیر لباس و پیراهن بر زیبایی و احساسات انسان‌ها سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند و می‌گوید اگرستان پوشیده شود، زیبایی‌ها و جذابیت‌ها نیز مخفی می‌مانند. او به تأثیر عشق و جدایی بر دل انسان‌ها پرداخته و به سختی‌های زندگی و امید به رهایی از ناامیدی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بر این باور است که برخی از دردها و یادها غیرقابل پاک شدن هستند و نمی‌توان حس و تأثیر آن‌ها را از بین برد.