غزل شمارهٔ ۶۳۶۱ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چرخ مقوس است ترا خانه کمان
بگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان
دست از ستم بدار که در هر گشاد تیر
شیون بلند می شود از خانه کمان
تن در مده به عجز که در قبضه جهان
گردد کباده، نرم چو شد شانه کمان
مگذر ز حرف راست که از تیر نی بود
وقت مصاف نعره شیرانه کمان
باران تیر چون نکند خانه ها خراب؟
کز روی اوست هاله مه خانه کمان
ایمن مشو ز خصم که در پشت کردن است
هنگام جنگ، حمله مردانه کمان
صائب نکرده راس دل خویش را چو تیر
زنهار پا برون منه از خانه کمان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مضامین جنگ و نبرد اشاره دارد و به تصویر کمان و تیر به عنوان نمادهای قدرت و خطر می‌پردازد. شاعر به مخاطب توصیه می‌کند که از ظلم و ستم دست بردارد و آگاه باشد که در هر گشادی تیر، فریاد و درد بوجود می‌آید. او هشدار می‌دهد که نباید به ضعف و ناتوانی تن دهد و در برابر چالش‌ها مقاوم باشد. همچنین، به خطرات خصم و نیاز به آمادگی در جنگ اشاره می‌کند و تاکید می‌کند که نباید از حقیقت دور شد. جمع‌بندی این شعر، دعوت به شجاعت، آگاهی و آمادگی در برابر تهدیدات است.