غزل شمارهٔ ۶۷۳۵ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیه‌هایی را به مخاطب ارائه می‌دهد که باید از برخی رفتارها و گفتارها پرهیز کند. شاعر می‌گوید که نباید بی‌مناسبت بخندیم و از راه شرم پا بیرون بگذاریم. همچنین تاکید دارد که عشق و زیبایی را نباید از هم جدا کنیم و گوش‌مان را از شنیدن سخن‌های بی‌اساس پر کنیم. او به اهمیت درک عمیق و پرهیز از سطحی‌نگری اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از افراد مادی‌گرا و زاهدان که تنها از ظاهر دنیا مطلع‌اند دوری گزید. در انتها شاعر تاکید می‌کند که شهرت و اعتبار در دیار غریبی به دست نمی‌آید و بوی خوش را تنها در حضور شخصیت‌های با استحقاق حس خواهیم کرد.