نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

تا دل بی تاب من گرم طلب گردیده است

خار صحرای ملامت موی آتشدیده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از احساسات و longing (اشتیاق) دل نویسنده صحبت می‌کند. او به شدت در پی چیزی است و این اشتیاق همچون خار و آزاری در دلش احساس می‌شود. به نوعی احساس ناکامی و سرگردانی در جستجوی عشق و محبت را منتقل می‌کند.