نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۶ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

خشکی زهد از دماغم ابرهای تر نبرد

صندلی شد آبها و توبه در سر نبرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به وضعیت روحی و معنوی خود اشاره دارد. او می‌گوید که حتی با وجود اینکه از زهد و دینی بودن دور شده، هنوز احساسات و آرزوهای خود را از دست نداده است. به نوعی می‌گوید که توبه و رفتارهای مذهبی به تنهایی نمی‌تواند او را از مشکلاتش رها کند.