نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۸ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد

آب تیغ این سبزه خوابیده را بیدار کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این دو بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت یک چهره اشاره می‌کند که با طرایق هنری، مانند تراش یا طراحی، نمایان می‌شود. همچنین، با استفاده از استعاره، به قدرت و تاثیر زیبایی این چهره بر طبیعت و عناصر دیگر اشاره می‌کند، به طوری که زیبایی او می‌تواند یک خواب را بیدار کند.