شمارهٔ ۲۵۹ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر می‌گوید که سخنانش از دل پُر از غبار و آشفته‌اش برمی‌خیزد. وقتی که قلم به دست می‌گیرد و می‌نویسد، غبار ذهنی‌اش از نوشته‌هایش میریزد.