نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۱ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد

کباب دل چو گردد پخته اشک آتشین ریزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این دو بیت، شاعر به احساس درد و اندوه اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر زخم و رنجی که به کباب (دلی) می‌زند، باعث می‌شود اشک‌های خونین بر زمین بریزد. همچنین، وقتی دل به شدت آسیب ببیند و عواطفش شعله‌ور شود، اشک‌هایی گرم و سوزان از آن بر زمین می‌ریزد. این اشعار نشان‌دهنده عمق احساسات و غم‌های موجود در دل انسان است.