نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

بر دل موری درین عبرت سرا غافل مخور

دل بخور چندان که می خواهی، ولی بر دل مخور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که باید در زندگی عبرت بگیریم و به دل خود دقت کنیم. می‌توانیم از خوشی‌ها و لذت‌ها بهره‌مند شویم، اما نباید فقط به دل خوش باشیم و از عبرت‌ها غافل شویم. به عبارت دیگر، لذت ببریم اما در عین حال هوشیار و آگاه باشیم.