نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۱ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هر که برگش بیش، وقت مرگ لرزد بیشتر

از پریشانی گل صد برگ لرزد بیشتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که هر کسی که به مرگ نزدیک‌تر باشد، بیشتر از ترس و اضطراب می‌لرزد. همچنین، مانند گل صدبرگ که به خاطر بی‌نظمی و آشفتگی بیشتر می‌لرزد، انسان‌ها نیز در مواجهه با ناامیدی و مشکلات به وزن ترس دچار لرزش می‌شوند.