نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۵ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

غوطه در زنگ زد آیینه روشن گهرش

پسته ای شد ز خط سبز لب چون شکرش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر تصویر زیبایی از یک آیینه که در زنگ زدن غوطه‌ور است، به تصویر می‌کشد. همچنین به زیبایی لبان سبز و شیرین مانند شکر اشاره می‌کند که به شباهت به پسته‌ای تبدیل شده است. ترکیب این تصاویر، جلوه‌ای از زیبایی و لطافت را نشان می‌دهد.