نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵۷ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به دست چون شکن زلف او شمار کنم

مگر ز عقده دل سبحه اختیار کنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره می‌کند و از آن به عنوان وسیله‌ای برای شمارش و یادآوری مشکلات قلبی استفاده می‌کند. او می‌گوید که شاید با شمردن زلف‌های او بتواند دل خود را آرام کند.