نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۹ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زان لب نتوان کرد به دشنام کناره

تیغ دو دم اوست مرا عمر دوباره

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این معناست که نمی‌توان به زشتی از کسی که لَبی شیرین دارد، انتقاد کرد، زیرا آن شخص به‌گونه‌ای است که با زبانش می‌تواند بر زندگی دیگران تاثیر مثبت یا منفی بگذارد. در واقع، از زبان او می‌توان امید به زندگی دوباره داشت و به همین دلیل، انتقاد از او کار درستی نیست.