نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شور دریای وجود از سر پرشور من است

رقص مینای فلک از می پرزور من است

می زند مور خطش ملک سلیمان بر هم

این پریزاد قباپوش که منظور من است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به شور و شوق درونی خود اشاره می‌کند که مانند دریایی پرخروش است. او می‌گوید که زیبایی و رقص آسمان ناشی از وجود پرانرژی اوست. همچنین، او به تأثیری که می و نوشیدن آن بر زندگی‌اش دارد، اشاره می‌کند و در نهایت به یک پریزاد زیبا که مورد نظرش است، اشاره می‌کند.