شمارهٔ ۱۴۶ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
عقل را از مغز بیرون داغ سودا می‌برد
جذبه خورشید شبنم را به بالا می‌برد
نوبهار مغفرت از مشرب ما سرخ‌روست
ابر رحمت آب از پیمانه ما می‌برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تأثیر عشق و جذبه الهی بر عقل انسان اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق و زیبایی‌های الهی می‌تواند عقل را از حالت عادی خارج کند و به سوی ستایش و محبت سوق دهد. همچنین، از لطف و رحمت الهی سخن می‌گوید که به مانند باران، بر دل‌ها می‌بارد و برکات و مغفرت را به همراه دارد. به طور کلی، شعر به زیبایی و قدرت عشق و رحمت الهی می‌پردازد.