نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است

به تن مباد سری کز هوای گل خالی است

اگر به کنج قفس راه باغبان افتد

نمی‌رود به زبانش که جای گل خالی است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به وفا و زیبایی گل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که باغ جهان از این وفا خالی است. او همچنین به زحمات باغبان اشاره می‌کند که حتی اگر به گوشه‌ای از قفس برود، هیچ‌گاه از زبانش نمی‌افتد که جایی برای گل‌ها وجود ندارد. به طور کلی، این اشعار تاسف و غم ناشی از فقدان زیبایی و وفای گل‌ها را به تصویر می‌کشد.