نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما را بهشت نقد، تماشای دلبرست

عمر دوباره سایه بالای دلبرست

کج می کند نظر به خیابان باغ خلد

چشمی که محو قامت رعنای دلبرست

مطلوب ازان اوست که درد طلب ازوست

دلبر در آن دل است که جویای دلبرست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که بهشت واقعی در تماشای زیبایی معشوق است و عمر دوباره همانند سایه‌ای در کنار اوست. معشوق با نگاهی خاص به باغ و گل و گیاهان توجه می‌کند و چشمی که به زیبایی او خیره شده، در جستجوی کمال و زیبایی دلبر است. در نهایت، مطلوب و خواسته اصلی از عشق و علاقه، جست‌وجو و طلب دلبر است. به‌عبارتی، دلبر در دل هر کسی است که به دنبال عشق و زیبایی می‌گردد.