نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نرمی حصار عافیت جان روشن است

از موم پشت آینه بر کوه آهن است

قانع به دستبوس شدن زان جهان حسن

از بحر تشنه را به قلم آب خوردن است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این هستند که انسان در جستجوی عافیت و آرامش واقعی است. نرمی حصار عافیت نشان‌دهنده‌ی سلامت و امنیت است، در حالی که سختی و استحکام درونی (کوه آهن) بر سر راه او قرار دارد. همچنین، اشاره به قناعت و پذیرش در برابر زیبایی‌های عالم دارد، که نشان می‌دهد انسان باید از چیزهای ساده و اساسی (آب) برای سیراب کردن روح خود بهره‌مند شود.