نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خال تو ریشه در شکرستان دوانده است

در خط سبز، شهپر طوطی رسانده است

جز خط دل سیه که مبیناد روز خوش

بر شمع آفتاب که دامن فشانده است؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. خال (نشانه یا عیبی کوچک) به عشق و زیبایی‌اش اشاره دارد که در دنیای شیرین و دلپذیری جا گرفته است. خطوط سبز، ناشی از شهامت و زیبایی عشق، نشان‌دهنده خوشبختی و شادکامی است. اما در نهایت، این عشق تنها در دل سیاه کنایه‌ای از غم و اندوه باقی مانده و برعکس، در نور و روشنی آفتاب، دامن خوشبختی گسترش پیدا کرده است.