نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۷ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دل بی خیال طایر شهپر بریده است

بی فکر روح پای به دامن کشیده است

معیار آرمیدگی مجلس است شمع

تا دل بجاست وضع جهان آرمیده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بی‌خیالی و بی‌فکری دل اشاره می‌کند که مانند پرنده‌ای دارای شهپر است و از قید و بندها آزاد شده است. همچنین به آرامش موجود در مجلس اشاره می‌کند که مانند شمعی در حال سوختن است و تا زمانی که دل در آرامش باشد، وضع جهان نیز آرام به نظر می‌رسد.