شمارهٔ ۱۹۴ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت
سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر زیبایی و جذابیت چهره محبوبش را توصیف می‌کند. زلف‌های او همچون پروانه‌ای بر چهره نورانی می‌تابد و انگار پروانه‌ای بر چهره ماه ضربه‌ای می‌زند. همچنین، عشق شاعر به محبوبش باعث شده تا حس بیداری و امید در دلش نداشته باشد و سایه محبوبش بر گلستان زندگی‌اش تأثیری عمیق و دل‌انگیز دارد.