نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اند

تا دگر چشمان پرکارش چه جادو کرده‌اند

چشم آهوچشم من هرگز به این مستی نبود

گوییا در سرمه‌اش بیهوش دارو کرده‌اند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر تجربه‌ای عمیق از فتنه و آشوب هستند که به شاعر فشار می‌آورد. شاعر به تأثیر قدرتمند چشمان معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این چشمان او را دچار حالتی از مستی کرده‌اند که هرگز تجربه نکرده بود. در نهایت، این احساس را ناشی از جادو یا دارویی می‌داند که در چشمان معشوق نهفته است.