نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۰ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند

فتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند

با حجاب او چه سازم کز نسیم یک نگاه

عارض او از عرق صد پیرهن گل می کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت چهره یک معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که این معشوق با لبخندش مانند گل سخن می‌گوید و هر لحظه با نگاهش فتنه‌ای به وجود می‌آورد. همچنین، شاعر از درک سختی‌های عشق و جذابیت‌های او سخن می‌گوید و به حجاب و پرده‌اش اشاره می‌کند که زیبایی‌اش را دوچندان می‌کند. در مجموع، ابیات نشان‌دهنده زیبایی و جذابیت عمیق معشوق هستند.