شمارهٔ ۲۶۴ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خیال زلف او در دیده خونبار می زیبد
خرام موج در دامان دریا بار می زیبد
ز پیش چشم دل بردن، به زیر چشم دل دادن
به خال گوشه چشم تو ای پرکار می زیبد
به کار گل نبندد اهل دل را هیچ کس زاهد
ترا تسبیح بر گردن، مرا زنار می زیبد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت روحانی عشق و معشوق اشاره دارد. تصویر زلف معشوق که در دل خاطره‌ای خونبار می‌سازد و موج دریا که با زیبایی‌اش در دامان دریا می‌رقصد، نشان‌دهنده عشقی عمیق و پرشور است. شاعر به ظرافت‌های نگاه معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق می‌پردازد و می‌گوید که هیچ زاهدی نمی‌تواند اهل دل را از عشق به معشوق بازدارد. در نهایت، به نوعی وابستگی به معشوق اشاره می‌کند که تسبیح (نشانه‌ای از زهد) بر گردن او به عنوان نشانه‌ای از عشق و دلدادگی، زیباست.