شمارهٔ ۲۶۳ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابد
به شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد
چه اظهار ندامت می‌کنی از کار خود خسرو؟
به این افسانه خون کوهکن هرگز نمی‌خوابد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات ناشی از عدم سرزندگی و خواب آلودگی گل نشکفته در چمن اشاره دارد و از ناپایداری احساسات و ندامت خسرو صحبت می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که گل هرگز نمی‌تواند در شرایطی که در آن است، آرام بگیرد و به خواب برود. در واقع، اشاره به این دارد که برخی احساسات و واقعیت‌ها همواره در دل انسان تداوم دارد و نمی‌توان به راحتی از آن‌ها فاصله گرفت.