نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد

که مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد

نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطد

دمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد

رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گردد

که مالش استخوان پیکرت را رونما سازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به ناکامی در ارتباط با محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که نگاه شوخ محبوب نمی‌تواند او را به خود جلب کند و مانند مرغی که با آب آشنا می‌شود، او نیز نمی‌تواند به زیبایی‌های درونش پی ببرد. همچنین، اشاره می‌کند که زیبایی واقعی محبوب تنها زمانی نمایان می‌شود که محبت و نزدیکی حقیقی بین آن‌ها برقرار شود. در واقع، شاعر به غفلت از جذابیت‌های ظاهری و نیاز به عمق در روابط اشاره می‌کند.