نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازد

ز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد

ز عنوان بیاض دیده یعقوب شد روشن

که دورافتادگان را دیده روشن نمی سازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به تعبیر زیبایی درباره محدودیت‌ها و دوری از آزادی صحبت شده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که موجودات در قفس هرگز نمی‌توانند در آشیانه‌ای طبیعی و آزاد زندگی کنند. همچنین، اشاره به چشمان یعقوب و روشن شدن آنها دارد که نشان‌دهنده این است که آرزوها و آمال دورافتادگان قابل دسترسی نیستند و راهی برای روشن شدن آنها وجود ندارد. در کل، شعر به مفهوم آزادی و دوری از محدودیت‌ها پرداخته است.