نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شبنم از روی لطیف تو نظر می دزدد

غنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد

می کند بیهده دل عیب خود از عشق نهان

گل ز خورشید عبث دامن تر می دزدد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و لطافت شبنم و غنچه اشاره می‌کند که تحت تأثیر زیبایی معشوق قرار گرفته‌اند. شبنم به خاطر لطافت او نظر می‌دزدد و غنچه از شرم او پنهان می‌شود. همچنین عشق باعث می‌شود که دل آدمی بی‌دلیل عیوب خود را پنهان کند و گل به خاطر نور خورشید، بیهوده دامنش خیس می‌شود. این ابیات احساسات و زیبایی‌های طبیعی را به تصویر می‌کشند.