شمارهٔ ۳۲۸ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تجلی آرامش و آزادی دل اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که آن دل که از وسواس و تمنای بیش از حد رها باشد، خنک و شاداب است. او به زیبایی نسیمی که از دنیای مادی عبور می‌کند و تأثیر آن بر دل‌ها می‌بالد. همچنین به قدرت دل در تکیه بر استقامت و توانمندی خود اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با اشاره به سرعت گذر زمان و حالات احساساتی مانند ترس، از عبور سریع خود از موانع زندگی می‌گوید.