شمارهٔ ۳۴۱ صائب
صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید
ورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
می تواند گره از غنچه پیکان وا کرد
هر نسیمی که دل تنگ مرا بگشاید
صبح را بخیه انجم نشود مهر دهن
نتوان بست دری را که خدا بگشاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ناله بلبل و احساس دل‌تنگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها صدای بلبل می‌تواند دل او را آرام کند. او باور دارد که هیچ چیز جز نسیم محبت نمی‌تواند غم و دل‌تنگی‌اش را برطرف کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که صبح (روشنی) نمی‌تواند به طور مصنوعی ایجاد شود و در نهایت، فقط خداوند می‌تواند درها را بگشاید و راه‌حل‌هایی را ارائه دهد.