شمارهٔ ۳۳۷ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شکوه شخصیت مه کنعان اشاره دارد و می‌گوید که زیبایی و جاذبه‌اش نمی‌تواند تحت تأثیر مشکلات و سختی‌هایی که از طرف دیگران (اخوان) به وجود می‌آید، قرار گیرد. همچنین به نوعی انتقاد از خودآرایی و خودپسندی می‌کند و بیان می‌کند که همچون پرنده طاووس، زیبایی بدون محتوای واقعی به جایی نخواهد رسید.