شمارهٔ ۳۴۳ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد
چو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
فروتنی است برازنده از سرافرازان
که خوشنماست شکستی که بر کلاه افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به احساسات خود در مواجهه با جذابیت یک فرد اشاره می‌کند. او از دو دلی و تردید ناشی از زیبایی آن شخص صحبت می‌کند، شبیه به کسی که در یک مسیر دو راهی مانده است. همچنین، شاعر به زیبایی تواضع و فروتنی می‌پردازد و می‌گوید که این ویژگی می‌تواند از سرافرازان باشد. به عنوان مثال، زیبایی شکست و افتادن کلاهی بر زمین نیز مورد توجه قرار گرفته است.